Technical information
1397/09/26 16:56

طبقه بندی سوئیچ های شبکه و نقش محصولات سپیتام در آن

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

در این مقاله توضیحی مختصر در مورد سوئیچ  ها ارائه شده است و در ادامه نیز نحوه به کارگیری محصولات سپیتام در یک دیاگرام به صورت گرافیکی معرفی شده است. سوئیچ های شبکه با توجه به انواع مختلفی که دارند به چند دسته مختلف طبقه بندی می شوند، مانند  سوئیچ ماژولار و سوئیچ ثابت.

ویژگی سوئیچ های ماژولار: در این نوع سوئیچ  می توان به آن ماژول هایی اضافه کرد تا نیازهای کاربر را با انعطاف پذیری بالاتری بر طرف نماید .به طور مثال می توان به اضافه کردن ماژول برای نرم افزار های خاص آنالیز شبکه اشاره نمود. به طور خلاصه ماژول ها در این نوع سوئیچ  ها برای اضافه کردن اینترفیس ها ، پاور ساپلای ها یا فن های خنک کننده مورد استفاده قرار میگیرند.

ویژگی سوئیچ های ثابت: این نوع سوئیچ  ها دارای تعداد پورت های ثابت و مشخص هستند که معمولاً قابل ارتقاء نیستند. سوئیچ  های ثابت به 3 دسته کلی تقسیم بندی می شوند:

Unmanaged Switch1-

همانطور که از نام این سوئیچ  ها پیداست، این سوئیچ  ها نیاز به پیکر بندی ندارند و به راحتی وصل می شوند. این دسته بندی از سوئیچ  ها صرفاً برای اضافه کردن پورت های بیشتر، برای برقراری ارتباط بیشتر با پایه لایه دویی را دارند. بهترین استفاده از این سوئیچ ها رامی توان کاربرد آنها درشبکه های کوچک خانگی نام برد .


Smart Switch
2-

قاعده کلی استفاده از این سوئیچ  ها، ارائه سطوح خاص از مدیریت Qos، امنیت و .... می باشد اما با ظرفیت کمتر به نسبت سوئیچ  های مدیریتی لایه دو یا لایه سه، به علت مقرون به صرفه بودن استفاده از این سوئیچ  ها، در کسب و کار های کوچک از آن ها بیشتر استفاده می شود.


Managed L2 & L3 Switch-3

سوئیچ  های مدیریتی برای ارائه مجموعه ای جامع از ویژگی ها برای ارائه بهترین برنامه ها در بالاترین سطوح امنیت طراحی شده اند. این نوع سوئیچ  ها معمولاً در لایه   Access شبکه در شبکه های بسیار بزرگ استفاده می  شود ، یا به عنوان سوئیچ  های Core   در شبکه های نسبتاً کوچک تر نیز میتوان از آنها استفاده کرد .

 

طبقه بندی به روش دیگر

یکی دیگر از روش های طبقه بندی نوع سوئیچ شبکه، نقش آن در یک شبکه محلی (LAN) است. در این مورد، یک سوئیچ می تواند به عنوان یک سوئیچ Access یا یک سوئیچ Aggregation/Distribution یا یک   Switch Coreمحسوب شود. در شبکه های کوچک  Switch Coreدیده نمی شود.

بسیاری از مردم در مورد  Switch Coreسوال دارند. آیا می دانید Core  Switch چیست؟ آیا تنها یک  Switch Core در یک شبکه وجود دارد؟ تفاوت بین Core  Switch و سوئیچ Aggregation/Distribution چیست؟

 

 Switch Coreچیست؟

اگر به دنبال واژه ای مناسب برای شرح  Switch Coreهستیم، ما این تعریف را ارائه می دهیم:   Switch Core یک سوئیچ با ظرفیت بالا است که عموما در ستون فقرات یا هسته فیزیکی شبکه قرار دارد.  Switch Coreبه عنوان گیت وی به شبکه وسیعی از شبکه (WAN) و یا اینترنت عمل می کنند. آنها نقطه نهایی جمع آوری داده ها را برای شبکه فراهم می کنند و اجازه می دهد تا چندین واحد Aggregation برای همکاری با هم کار کنند.

تفاوت بین  Switch Coreو دیگر  Switch ها چیست؟

بزرگترین تفاوت بین  Switch Coreو سایر سوئیچ ها این است که  Switch Coreبه هر درخواست بسیار سریع پاسخ می دهد.از آنجا که ترافیک تمام سوئیچ های لایه تجمیع (Aggregation) به  Switch Core وارد میشود باید همیشه در دسترس بوده و تحمل خطای بالایی داشته باشند.

بنابراین یک  Switch Coreباید یک سوئیچ کاملا مدیریت شونده باشد.اما اگر این سوئیچ در لایه اصلی استفاده نشود، می تواند به عنوان  یک سوئیچ هوشمند یا سوئیچ غیرمدیریتی عمل کند.

تفاوت دیگر این است که  Switch Coreهمیشه در شبکه محلی مورد نیاز نیست. درحالی که ما ممکن است اغلب سوئیچ Aggregation و Access  داشته باشیم.

از آنجا که درشبکه های کوچک تنها چند servers و تعداد کمی clients وجود دارد تقاضای واقعی برای یک  Switch Core بجای یک سوئیچ   Aggregation دیده نمی شود.

در این سناریو  از آنجا که لایه Core  و لایه Aggregation بایکدیگر ترکیب شده اند ما نیازی به لایه Core  نداریم . به همین جهت آن را هسته فروریخته و ستون فقرات فروریخته می نامند.

تفاوت سوم این است که معمولا تنها یک  Switch Core یا دو عدد برای حالت Redundant در شبکهای کوچک و متوسط استفاده می شود. اما لایه Aggregation و لایه Access ممکن است چندین سوئیچ داشته باشند. شکل زیر چگونگی کاربرد    Switch Core را در یک شبکه نشان می دهد.


چه چیزی باید در هنگام استفاده از  Switch Core در ذهن داشته باشیم؟

اولین نکته که باید در نظر داشته باشیم این است که  Switch Coreدر دو مورد ضروری هستند.

1-- هنگامی که سوئیچ های دسترسی در مکان های مختلف قرار می گیرند و یک سوئیچ جمع کننده در هر مکان وجود دارد، ما به یک   Core Switchبرای بهینه سازی شبکه نیاز داریم.

 

2-- هنگامی که تعداد سوئیچ های لایه دسترسی (Access)  بیشتر از ظرفیت لایه تجمیع (Aggregation)  باشند، برای برطرف کردن این مشکل باید از چندین سوئیچ تجمیع  در یک مکان استفاد کنیم،  استفاده از  Switch Coreمیتواند پیچیدگی شبکه را کاهش داد. شکل زیر کاربرد  Switch Core را برای جلوگیری از پیچیدگی شبکه نشان می دهد.

 

انتخاب نوع خاص و تعداد  Switch Core هایی که باید در شبکه با توجه به تعداد Servers و Clients ها یا اگر سوئیچی در لایه پایین تر داریم انتخاب  کنیم بستگی به مقیاس و بودجه شبکه مدنظر دارد.

 

دومین نکته مهم این است که سوئیچ اصلی باید به طور کامل مدیریت شود به این معنی که باید از روش های مختلف مدیریت مانند مدیریت مبتنی بر وب، رابط خط فرمان CLI و مدیریت SNMP پشتیبانی کند.  همچنین باید برخی از ویژگی های پیشرفته مانند پشتیبانی از IPv6، تضمین کیفیت خدمات QOS و  لیست کنترل دسترسی (ACLs) برای امنیت شبکه را دارا باشد.

به طور کلی اتصال به لایه Core باید با بالاترین پهنای باند ممکن باشد. علاوه بر این، از آنجا که  Switch Coreبه عنوان مرکز یک شبکه عمل می کند، باید بتواند به هر دستگاهی در شبکه دسترسی پیدا کند، نه به طور مستقیم بلکه در جدول مسیریابی  Switch Core.معمولا به روتر WAN متصل هستند.

 

جمع بندی

قبل از اجرای شبکه، داشتن یک طرح و برنامه برای آن دارای اهیمت ویژه است که در صورت نبود برنامه و طرح در هنگام اجرا و عملکرد، شبکه دچار مشکلات مختلفی (که در طراحی یک شبکه لایه Access، لایه Aggregation و لایه Core وجود دارد) خواهد شد. اگرچه لایه Core در شبکه های کوچکتر مورد نیاز نیست، اما در شبکه های متوسط/بزرگ ضروری است.  Switch Coreبا ظرفیت بالا نقش مهمی در ارائه فریم‌ها/بسته ها را در سریع ترین زمان ممکن در مرکز شبکه ایفا می کند.
 قابل ذکر است که سهم آن را نمی‌توان به ویژه در شبکه
هایی که سرعت، مقیاس پذیری و قابلیت اطمینان برای کاربران مد نظر است  را نادیده گرفت.

با توجه به تعاریف و توضیحات ذکر شده، در شکل زیر طبقه بندی سه گانه سوئیچ های شبکه سپیتام و نقش آنها در یک شبکه محلی LAN را ملاحظه فرمایید.


نظرات

نظر شما
نام :
پست الکترونیکی :
وب سایت :
متن :

تصویر :

برچسب ها :