Technical information

1396/07/10 13:55

چگونه نیازهای پهنای باند، راهنمای انتخاب سوییچهای شبکه می باشد؟

 

 

 

 

 

قسمت سوم

اگر یک سوییچ شبکه کاملا یک سوییچ شبکه باشد، آیا می تواند برای کاربرد دوربینهای تحت شبکه مناسب باشد؟  پاسخ شگفت آور این است که لزوما نه!

تفاوتهای زیادی بین سوییچ های شبکه که فقط برای کاربردهای دیتا مثل ورد پروسسینگ، حسابداری، وب بروزینگ  طراحی شده اند و سوییچهای مخصوص کاربردهای دوربین های حفاظتی وجود دارد. این تفاوتها تاثیر بزرگی روی عملکرد سیستم دارند. اغلب انتخابهای ما روی سوییچ شبکه بر اساس برند و قیمت می باشد که هر دو اینها میتواند ما را منتهی به مشکل نماید.

 

پهنای باند خروجی دوربینهای نظارتی تحت شبکه ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه است. در شبکه سرعت خروجی باید با سرعت ورودی پورت سوییچ مچ باشد. اگرچه در بیشتر مواردعملکرد سوییچها در ۱۰۰مگابیت برثانیه، سایز پکت یا فریم ویدیو را ( در مثال ما تا حدود ۱۵۱۸ بایت) محدود میکنند. این مقدار برابر با یک دوربین ۲-۳ مگاپیکسلی است. برای مقادیر پیکسل بالاتر، فریم ویدیویی بزرگتر و تعداد بایتهای بیشتری که محتوی فریم باشد نیاز است.

پکتهای بزرگتر از ۱۵۱۸ بایت معمولا برگردانده میشوند به فریم های جامبو. این عدم توانایی یک پورت سوییچ برای هندل کردن فریم های جامبو باعث بلاک شدن اطلاعات از دوربینهای مگا پیکسل بالا (تقریبا بالاتر از ۳ مگا پیکسل) خواهد شد. برای هندل کردن دوربینهای مگاپیکسل بالاتر، یک سوییچ شبکه باید بتواند تا ۹۶۰۰ بایت را پروگرام کند وقتی که پهنای باند ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه است.

سوییچهای شبکه که ۱ گیگابایت  پهنای باند را در تنظیمات خود فراهم میکنند توانایی حل کردن فریمهای جامبو را دارند. اگرچه عدم تطبیق بین خروجی ۱۰۰ مگابیت در ثانیه از دوربین و ورودی سوییچ  اغلب نادیده گرفته می شود. این اشتباه است که تصور می شود، سوییچ در سرعت ۱۰۰ مگابیت در ثانیه همان قابلیت را خواهد داشت. تنظیمات اشتباه برای دوربینهای با مگاپیکسل بالا منجر به تصویر ویدیویی غیر طبیعی و عدم توانایی در انتقال ویدیو خواهد شد.

دومین مورد تروپوت است. این مورد پهنای باندی که همه پورتهای سوییچ را وصل می کند را تعریف می کند. در کاربردهای صرفا دیتا، ماکزیمم پهنای باند پورت هیچ وقت استفاده نمیشود. برای اطمینان از اینکه بالاترین پهنای باند ویدیو عبور می کند، تروپوت سوییچ باید حداقل دو برابر کل پهنای باند همه پورتها باشد. برای مثال یک سوییچ ۲۴ پورت گیگابایت باید یک تروپوت ۴۸ گیگابایتی داشته باشد. سوییچ با کمتر از این مقدار باعث بوجود آمدن مشکل کیفیتی در ویدیو خواهد شد در صورتی که همه پورتها استفاده شود.

سومین موردی که اغلب نادیده گرفته میشود تعداد واقعی پورتها می باشد. یک سوییچی که بیان میشود ۲۴ پورت است واقعا ۲۴ پورت هم دارد. اما این به آن معنی نیست که شما می توانید همه ۲۴ پورت را استفاده کنید. ابتدا توجه به چگونگی قرار گیری سوییچ در شبکه نشان می دهد که اغلب یک آپلینک و یک دانلینک مورد نیاز است. به این ترتیب دو پورت از ۲۴ پورت کاسته شده و ۲۲ پورت قابل استفاده خواهد بود. بسیاری از تولید کنندگان این نکته را در نظر گرفته و پاور روی اترنت را به تنها ۲۰ پورت یا تعداد کل پورتها منهای ۲ پورت اختصاص می دهند. این باعث میشود که مشخصات پی او ایی آنها بهتر به نظر آید اما در واقع شما استفاده از دو پورت را از دست داده اید.

 تعداد قابل استفاده پورتها، پکت هندلینگ پورت و تروپوت سوییچ این نکته را مشخص می کند که هیچ استانداردی برای این مشخصه ها وجود ندارد. در یک بازار سوییچ رقابتی، تولید کنندگان محصولاتی را تولید می کنند که بتواند رقابتی ترین قیمت را در مقابل کاربردهای بیشتر فراهم کند. اما مهمترین دغدغه مارکت دوربین های امنیتی، پکتهای بزرگ برای فریم های ویدیویی و پهنای باند داخلی  بالا می باشد. که این کمترین دغدغه در مقابل بزرگترین نگرانی های بازار سوییچ های تحت شبکه است و نهایتا نمیتواند کاربردهای سیستمهای امنیتی را فراهم نماید.  

پایان مقاله سوم

نویسنده : آقای نیل هلر 

ترجمه: گروه مهندسی سپیتام

 

 

 

نظرات

نظر شما
نام :
پست الکترونیکی :
وب سایت :
متن :

تصویر :

برچسب ها :